Zapisane na kartach historii - Jubileusz 800-lecia Lubecka

Pierwsza wzmianka o Lubecku pochodzi z dokumentu z 1226 r., spisanego w Oleśnie, w którym biskup wrocławski Wawrzyniec, oznajmia o likwidacji nielegalnej stacji celnej w tej miejscowości. Kolejny dokument z 1362 r., który może świadczyć już nie tylko o istnieniu osady, ale też parafii i może kościoła, jest sygnowany przez proboszcza z Lubecka. To że tak mogło być, potwierdzają relatywnie niedawno (2009 r.) odkryte freski w najstarszej części kościoła w Lubecku, datowane
na XIV/XV w.

Następnie, w 1447 r. Lubecko jest wymienione w spisie Świętopietrza, jako zobowiązane do daniny na rzecz Stolicy Apostolskiej. W lubeckim kościele pamiątkami z tych lat są: na wieży dzwon „Św. Urban”, z gotyckim zapisem minuskułowym z datą 1447, a w nawie przykład sztuki sepulkralnej, po zmarłym w 1549 r. Janie Kochcickim. Z urbarzy z 1571 r. dowiadujemy się, że w Lubecku mieszkało 19 kmieci, i były 22 domy (za- grody), a z 1639 r., że mieszkało tu 21 kmieci.

Kolejne, ale już obszerniejsze i dostarczające ciekawych informacji są protokoły z wizytacji Parafii Lubecko w 1679 r. i 1688 r. Relacje te donoszą o wielkości parafii, wyglądzie i uposażeniu lubeckiego kościoła, o istnieniu szkoły w Lubecku, ale też o miejscowej ludności.

Nie do pominięcia zdarzeniem jest odnalezienie Medalionu Matki Boskiej Lubeckiej w oktawie Bożego Ciała w 1716 r.. Fakt ten zaprotokoło- wano i wydano już drukiem. Jednym z nielicznych zachowanych na Górnym Śląsku instrumentów z XVIII w. są organy w lubeckim kościele, translokowane z klasztoru w Jemielnicy w 1780 r. lub w 1783 r., a rozbudo- wane w 1834 r.. Instrument ten jest w stylu rokoko, 13-głosowy, 2-manuałowy, z pedałem, o trakturze mechanicznej.

Wraz z kolejnymi wiekami, zapewne też z rozwojem piśmiennictwa drukowanego, zarówno książek ale też prasy, doniesienia o Lubecku są coraz częstsze i obszerniejsze. Wiek XIX dostarcza nam już informacji nie tylko o wydarzeniach, ale coraz więcej z powszedniości. Z połowy XIX w. pochodzi informacja o mieszkańcu Lubecka Janie Gajdzie i jego tu działalności. Zakłada Klub Niedzielny, kasę zapomogową i bibliotekę. Pisze artykuły i wiersze do śląskiej prasy. Wydaje pierwszą książkę o Lubecku.
W latach 1863 – 1901 r. proboszczem w Lubecku był ks. Adolf Hermiersch, od 1873 r. do 1901 r. dziekan dekanatu lublinieckiego.

W 1879 r. i 1882 r. został wybrany do pruskiej Izby Deputowanych. Przyczynił się do zaistnienia funduszu emerytalnego dla księży w diecezji wrocławskiej.

W 1922 r. przybył do Lubecka Teodor Walczak. Był dyrektorem szkoły w Lubecku, pełnił funkcję kierownika USC w Lubecku, był organistą w tutejszym kościele, zainicjował tu kółko śpiewackie i Stowarzyszenie Młodzieży Polskiej.

To tylko wybrane przyczynki z 800 letniej historii Lubecka. Na przełomie XIX/XX w. rozpowszechnia się nowy przekaz zapisu – fotografia. Z tego to okresu pochodzą pierwsze udokumentowane obrazy fotograficzne z Lubecka. Te najstarsze bardziej ukry- wają, niż ujawniają przeszłość. Pełne czaru kadry, upozowane, statyczne ujęcia, raczej nie odzwierciedlają codzienności. Z czasem się to zmienia, na zdjęciach zostaje zarchiwizowana zwykłość i dynamizm.

Miejsca i zjawiska, które zamknięto w kadrze, to nie tylko ładny obrazek czy odczucie estetyczne, znaczenie ma również przekazanie wiedzy o tym, co jest przedmiotem ujęcia. W związku z jubileuszem 800-lecia Lubecka, dla uczczenia tej niebagatelnej rocznicy, pojawił się zamysł na pamiątkę–album. Udało się zebrać kilkaset fotek, za co dziękuję wszystkim udostępniającym swe rodzinne archiwa. Wiele zdjęć będzie opatrzonych opisem – to ubogaci ich przekaz.

W publikacji nadto zamieszczone będą skany starych manuskryptów z historii wioski i kościoła, kilka wieści z prasy oraz odciski różnych pieczęci związanych z Lubeckiem. Aby można wydać tę rzecz, w sprawę zamieszano i podjęli chętnie zaangażowanie inni (młodzi!) mieszkańcy wioski – chwali się to bardzo!

Pamiątka–album ma się ukazać – jak jest w planie – w czerwcu tego roku. Całkowity dochód z tej publikacji będzie przeznaczony na Sanktuarium MB Lubeckiej. Zachęcam do nabycia – nie pożałujecie!